• We wrześniu Rada Polityki Pieniężnej pozostawiła stopy procentowe bez zmian, choć inflacja w Polsce ponownie przyspiesza.
• Brak podwyżki nie oznacza jednak, że RPP wyklucza taki scenariusz.
• Rada może zdecydować się na reakcję. Ludwik Kotecki powiedział Bloombergowi, kiedy mogłoby do tego dojść.

Rada Polityki Pieniężnej we wrześniu jeszcze nie zdecydowała się na podwyżkę stóp procentowych, co było zgodne z oczekiwaniami rynku. Członkowie RPP jednak trzymają rękę na pulsie i są gotowi interweniować, kiedy inflacja przekroczy cel Narodowego Banku Polskiego, wynoszący 2,5 proc. z możliwością odchyłu o 1 pp. w górę lub w dół. Potwierdzają to słowa Ludwika Koteckiego.

Jeśli prognoza pokaże, że inflacja najprawdopodobniej konsekwentnie utrzyma się powyżej 4 proc., Rada będzie musiała rozważyć podwyżki stóp jeszcze w tym roku lub na początku przyszłego roku – jedną lub dwie podwyżki – o 25 punktów bazowych – przekazał Kotecki w rozmowie z Bloombergiem.

Tym samym byłaby to pierwsza tego typu decyzja RPP od ponad czterech lat. Ostatnia podwyżka stóp miała miejsce dokładnie 8 września 2022 r. – Rada podniosła wtedy główną stopę referencyjną do poziomu 6,75 proc.

Ludwik Kotecki podkreślił także, że priorytetem na ten moment jest stabilizowanie stóp na obecnym poziomie. Jeśli to nie wystarczy, by okiełznać wzrost cen, to wtedy Rada sięgnie po podwyżki. – Obniżki stóp nie wchodzą na razie w rachubę – zaznaczył członek RPP.

W sierpniu inflacja konsumencka w Polsce wyniosła 3,4 proc. i wzrosła o 0,3 proc. w porównaniu do odczytu z lipca – wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego. Jak zatem widać, wskaźnik jest blisko górnej granicy dopuszczalnej przez NBP.

Co gorsza, na wysokim poziomie jest także inflacja bazowa, czyli taka, z której wyłącza się ceny żywności i energii. W sierpniu wyniosła 3,3 proc. wobec 3,1 proc. miesiąc wcześniej.

To oznacza, że choć podwyżki cen biorą się przede wszystkim z sytuacji na rynku węglowodorów, to jednak "rozlewają" się także poza ten sektor na całą gospodarkę. Mówiąc prościej, obecny wzrost kosztów ma coraz bardziej charakter trwały, a nie przejściowy. Coraz mniej zatem jest zależny od skoku cen paliw.

Na początku miesiąca jednak RPP nie zdecydowała się zmieniać poziomu stóp procentowych NBP. Tym samym stopa referencyjna pozostaje na najniższym poziomie od września 2023 r., a wszystkie główne wskaźniki prezentują się następująco:

• stopa referencyjna – 3,75 proc.,
• stopa lombardowa – 4,25 proc.,
• stopa depozytowa – 3,25 proc.,
• stopa redyskontowa weksli – 3,80 proc.,
• stopa dyskontowa weksli – 3,85 proc.

Wspomniane wzrosty cen surowców jednak także zbierają żniwo. Od kilku tygodni ceny ropy naftowej wahają się w granicach 90-105 dolarów za baryłkę, zaś ceny gazu ziemnego – 70-75 dolarów za MWh. A jeszcze w czerwcu oba surowce kosztowały odpowiednio ok. 75 dolarów za baryłek i 40,4 dolarów za MWh.

Sytuacja ta jest wynikiem kumulacji trzech czynników:

• blokady cieśniny Ormuz;
• ataków na infrastrukturę energetyczną w krajach Bliskiego Wschodu (szczególnie w Arabii Saudyjskiej);
• ukraińskich ataków na infrastrukturę przetwórczą i przesyłową Rosji.

Do tego latem na wysokich obrotach działały elektrownie węglowe i gazowe, co przyczyniło się do zmniejszenia zapasów węgla kamiennego i gazu w magazynach. W efekcie dziś brakuje surowców do ogrzewania, a jeśli się znajdą, to są bardzo wysokich cenach.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin