• 524 tony cukru z zerowym śladem węglowym to konkretna, fizycznie wyprodukowana i zweryfikowana partia.
• Biogazownia Cukrowni Strzelin ma 50 MW mocy i produkuje ponad 9 tys. m3 biogazu na godzinę.
• Wysłodki, zamiast być tylko odpadem po produkcji cukru, stają się paliwem dla zakładu, a poferment wraca na pola jako nawóz.
• Dla producentów żywności taki surowiec może obniżyć emisje liczone w ich własnym łańcuchu dostaw.

Cukrownia Strzelin, należąca do Südzucker Polska wyprodukowała partię cukru, dla której ślad węglowy wyniósł 0,0 kg CO2 na tonę.

Firma przebudowała sposób funkcjonowania zakładu i zaczęła wykorzystywać to, co powstaje przy produkcji cukru, do zasilania samej produkcji.

Kluczowa jest biogazownia. Jej rozbudowę zakończono we wrześniu 2025 roku. Instalacja ma łączną moc 50 MW i może produkować ponad 9 tys. m3 biogazu na godzinę. Paliwem są wysłodki buraczane, czyli pozostałości po przerobie buraków.

W praktyce burak przechodzi więc przez cukrownię, a jego pozostałości wracają do zakładu jako źródło energii.

To właśnie dzięki tej infrastrukturze możliwe było pełne domknięcie obiegu zamkniętego w Strzelinie. Wysłodki stają się źródłem energii, a poferment wraca na pola jako nawóz organiczny - podkreśla dr Maciej Dobrowolski, dyrektor ds. Techniki i Technologii w Südzucker Polska. 

Sam biogaz nie wystarczyłby jednak do uzyskania takiego wyniku. Firma policzyła emisje na całej drodze produktu: od uprawy buraków, przez ich transport i produkcję cukru, aż po pakowanie.

W transporcie buraków wykorzystuje odnawialny olej napędowy. Na pola trafia natomiast poferment powstający w biogazowni. Südzucker wykorzystuje też praktyki rolnictwa regeneratywnego, m.in. zróżnicowany płodozmian i odpowiednie zarządzanie pozostałościami pożniwnymi. Chodzi o to, żeby ograniczać emisje nie tylko przy piecu czy kotle, ale także wcześniej, na polu.

Najciekawszy jest jednak sposób, w jaki firma potwierdziła wynik. Nie chodzi o średnią dla całej cukrowni ani deklarację dotyczącą przyszłej produkcji.

W kampanii 2025/2026 wyprodukowano 524 tony konkretnej partii cukru. Dla niej przeprowadzono analizę śladu węglowego obejmującą cały proces od pola do bramy zakładu. Wynik: 0,0 kg CO2e na tonę.

Wyliczenie zweryfikowała niezależna jednostka certyfikująca DQS Polska zgodnie z normą ISO 14067. Metodologia została wcześniej zwalidowana przez TÜV SÜD, międzynarodową jednostkę zajmującą się m.in. certyfikacją i badaniami technicznymi..

Naszym celem było stworzenie cukru o śladzie węglowym produktu wynoszącym 0 CO2/t, opartego na wiarygodnych danych i zweryfikowanej metodologii. Monitorowaliśmy cały proces - od zasiewu buraków aż po gotowy produkt - podkreśla Mariusz Pawełek, prezes  Südzucker Polska.

Dla Südzucker sprawa nie kończy się na bramie cukrowni. Cukier jest przecież surowcem dla innych firm, więc jego emisyjność może stać się częścią rachunku wytwórców napojów, słodyczy czy żywności.

To właśnie tutaj pojawia się biznesowy wymiar projektu. Producenci coraz częściej muszą liczyć emisje nie tylko własnych zakładów, ale całego łańcucha dostaw. Zakup surowca z potwierdzonym śladem węglowym może być jednym z elementów takiego bilansu.

Nasi klienci, coraz bardziej zainteresowani zrównoważonymi rozwiązaniami, potrzebują wiarygodnych danych środowiskowych. Dzięki cukrowi o zerowym śladzie węglowym mogą realnie ograniczać ślad węglowy swoich wyrobów, wzmacniając tym samym swoją przewagę konkurencyjną  - podkreśla Artur Wołowicz, dyrektor Sprzedaży Przemysłowej w Südzucker Polska. 

Strzelin jest częścią strategii dekarbonizacji całej Grupy Südzucker. Firma zakłada do 2030 roku redukcję emisji Scope 1 i 2 o 50,4 proc., a emisji Scope 3 o 30 proc.

Projekt pokazuje przy tym coś ważniejszego niż sam wynik na certyfikacie. Cukrownia próbuje zmienić ekonomię produkcji poprzez połączenie energetyki, rolnictwa i przetwarzania odpadów w jeden obieg.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin