Niecodzienny widok w Stegnie, niewielkiej miejscowości letniskowej nad Zatoką Gdańską w woj. pomorskim. Z XVII-wiecznego kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa zdjęto miedzianą kopułę i część konstrukcji wieży. Stare drewno było już mocno spróchniałe, dlatego fragment zwieńczenia zostanie odtworzony. Pracom z bliska przygląda się pan Wicek – mieszkaniec Stegny, który z tym kościołem związany jest od lat.

Remont wieży XVII-wiecznego kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Stegnie (foto: Stanisław Pawłowski) /RMF FM

Kto przyjeżdża dziś do Stegny, może być zaskoczony. Charakterystyczna wieża zabytkowego kościoła wygląda, jakby została przecięta na pół. Jej górna część stoi na ziemi obok świątyni.

Teraz każdy, kto tu przyjeżdża, za głowę się złapie. Co tu się stało? Nie ma wieży – mówi z uśmiechem pan Wicek, mieszkaniec Stegny. Operacja była konieczna ze względu na stan drewnianej konstrukcji. Po jej odsłonięciu dobrze widać, co zrobiły z nią dziesięciolecia.

Groziła zawaleniem, bo ona już tak spróchniała. To widać właśnie na tych deskach. To próchno, to wszystko. I teraz trzeba to od nowa odbudować – opowiada pan Wicek. 

Nowa konstrukcja powstaje obok kościoła. Cieśle odtwarzają ją w tradycyjnej technologii, zachowując sposób, w jaki wykonano wcześniejsze elementy wieży.

Tu jest ogrom pracy. Wszystko robione jest w starym stylu żadnych gwoździ, żadnych lakierów. Wszystko łączone jest na dębowe kołki, dokładnie tak, jak robiono to kiedyś – mówi pan Wicek. Drewno jest również opalane. Nie dla efektu wizualnego, ale – jak tłumaczy mieszkaniec – w celu jego zabezpieczenia.

Chodzi o zabezpieczenie drewna przed szkodnikami i zachowanie dawnego stylu. Kiedyś nie było lakierów ani bejc, dlatego drewno po prostu opalano – dodaje. 

Pan Wicek pokazuje stare połączenia, ręcznie ciosane elementy i drewniane kołki. Sam zresztą nie jest przypadkowym obserwatorem. W Stegnie się wychował i tu mieszka. Pamięta także wcześniejsze prace przy wieży.

W 1994 roku myśmy to naprawiali – wspomina, pokazując chorągiew znajdującą się wcześniej na samym szczycie. Wtedy na naprawę były zaledwie cztery godziny, między innymi ze względu na koszt pracy dźwigu.

Groziło to spadnięciu, szkód by narobiło. Mieliśmy cztery godziny tylko na remont. Nie było czasu, bo po prostu za drogi był koszt dźwigu – opowiada. 

Dla pana Wicka remont nie jest tylko kolejną inwestycją budowlaną. Kościół stoi w Stegnie od pokoleń i jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów miejscowości.

Szczególne wrażenie robi na nim to, że przy odbudowie zachowywane są dawne techniki.

To jest wszystko ręcznie ciosane. Nie było wtedy maszyn, wszystko ręcznie – mówi, oglądając konstrukcję. Zazdrościć, że kiedyś ludzie mieli naprawdę taki talent. Ja im zazdroszczę – dodaje. 

W kościele ma zresztą również swój niewielki ślad. Kiedy pracował w stolarni, razem z kolegą wykonał ramę, która do dziś znajduje się przy prezbiterium. Jak przychodzę nieraz na mszę, to patrzę: o, mam coś tu swojego – mówi. 

Stara, zniszczona część konstrukcji zostanie zastąpiona nową, wykonaną na jej wzór. Zachowane elementy mają wrócić na swoje miejsce. Mieszkaniec Stegny nie kryje emocji, kiedy patrzy na prowadzone prace. 

W sercu wszystko się cieszy. To ogromne przeżycie, kiedy coś z minionej epoki dostaje nowe życie. Wszyscy tutaj przychodzą, robią zdjęcia, bo taka chwila już się w naszych czasach nie powtórzy – mówi. 

Surowa sosna. Daje taki zapach świeżości, takiego lasu, takiego życia… nowego życia. W ten kościół dane jest nowe życie. Także to będzie dla potomnych następnych - podsumowuje.