Moderatörlüğünü üstlendiğim oturumda salonda­ki tüm paydaşların altını çizdi­ği ortak bir gerçek vardı: Gelece­ğimiz; toprağı korumaktan, yerel üreticiyi desteklemekten, sıfır atık bilincinden ve en önemlisi güvenilir, izlenebilir ve sürdürü­lebilir gıda zincirleri kurmaktan geçiyor. Tarladan çatala uzanan o bağ koparsa ne lezzet kalıyor ge­riye ne de bereket. Celal Toprak ve Elif Aktepe tüm Anadolu’yu dolaşıyor ve farkındalık yaratan toplantılar düzenliyor. Nitelikli üreticileri gündeme taşıyor. Ben de birçok kez katıldım ve çok fay­dalandım.

Aynı gün akşamında Swiss Otel’de Sürdürülebilir İş Ödülleri töreni de vardı. Sürdürülebilirlik Akademisi tarafından düzenlen yarışma da farklı iş kollarının bir­birinden iyi projeleri değerlendi­rildi. Sürdürülebilirliğe değer ka­tan ve çok yaratıcı işleri görünür kılan bu harika buluşmada ben de Bonna’nın “Sürdürülebilir Gast­ronomi Buluşmaları” projesi ile heyecanı paylaştım.

Eylül İstanbul’da sanatın, sür­dürülebilirliğin mevsimi oldu. Ekim ise Anadolu Gastronomi festivallerinin ayı, hatta 9-10-11 Ekim hafta sonu üst üste binen büyük festivallerle Türkiye’nin festival ajandasının olmadığı gerçeğini de gözler önüne serdi. Adana, Antep, Diyarbakır, Edre­mit ve Rize aynı tarihte düzen­leniyor. Türkiye’nin fuar takvimi tıkır tıkır işlerken, festival takvi­mi üzerine hiç çalışmamış olma­sı da düşündürücü.

Bunların içinde Adana 10 yıl­dır aynı tarihte düzenleniyor. Çünkü kentin bir festival takvimi var. Tam bir festivaller şehri, biri bitiyor, biri başlıyor. Festivaller Adana’ya çok yakışıyor.

Bu yıl 9-10-11 Ekim tarihlerin­de benim de görevlerimin olduğu Adana Lezzet Festivali Adana’ya yakışır bir içerikle Adana Valisi Sayın Mustafa Yavuz önderliğin­de düzenleniyor. Tüm Adana ke­netlenmiş, şehri festivale hazır­lıyor ve festivalin yarattığı katma değeri arttırmaya çalışıyor.

Adana gastronomik açıdan 24 saat yaşayan bir şehir. Gece boyu tablacılar, börekçiler açık. Tür­kiye’nin en ünlü kebabı; acılı bir Adana’ya erişmek çok kolay. Şır­dancısı, çorbacısı da ayrı bir me­sele. Ciğer de Adana’da başka bir şey. Adana’ya gelin ciğerimi yiyin sözünün hakkını sonuna kadar veriyor. Ben Adanalı kadınların arasında büyüdüm, kabul günle­rinde. Annemin genç yaşta gelin gittiği Adana’nın tadı hep sofra­mızdaydı. Dolayısıyla ev yemek­lerini çok severim. Adana içli köf­tesi, yüksük ve Tatar Çorbaları­nı çok severim. Bunlara ulaşmam gün geçtikçe zorlaşıyor. Allah’tan House of Kamer var. Kamer Ha­nım her gidişimizde annemin bayram sofrası gibi bizi ağırlıyor. Adana için çok büyük bir şans kendisi. Haftaya Adana’dayız, çı­kın gelin. Festivalin coşkusunu yaşayın. Türkiye’nin en lezzetli ve dinamik şehrinin güzel sonba­harını yaşayın, Karataş’a uzanın balığın, karidesin cennetine Ak­deniz’e… Yaylalara çıkın, Yörük obalarına; yüzyıllardır değişme­yen yaşama tanıklık edin. Toros­lar’dan, Çukurova’ya, Akdeniz’e sıcak insanların, edebiyatın, si­nemanın kaynağına gelin. Dizile­rin de tabii; her dizi de bir Adanalı olduğu gibi, Adana’da çekilen şa­hane diziler var. Benim favorim bu sezon “Güneşin Doğduğu Yer”