Οι αγορές, όπως και η φύση, απεχθάνονται το κενό. Έτσι, όταν υπάρχει υπερκορεσμός πωλητών, θα εμφανιστεί μια νέα ομάδα αγοραστών. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στον χώρο των ιδιωτικών πιστώσεων, όπου μια σχετικά νέα κατηγορία επενδυτικών προϊόντων -τα ταμεία δευτερογενούς αγοράς ιδιωτικών πιστώσεων (private credit secondary funds)- ετοιμάζεται να επωφεληθεί από τις πρόσφατες αναταράξεις.

Τα funds αυτά, όπως και τα συνονόματά τους στον κόσμο του private equity, αποκτούν κυρίως περιουσιακά στοιχεία που άλλοι πρέπει να ξεφορτωθούν. Αυτό μπορεί να σημαίνει την αγορά μεριδίων σε κεφάλαια από επενδυτές που θέλουν να αποχωρήσουν, ή την αγορά δανείων που περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο του fund και τα οποία ο διαχειριστής θα ήθελε να μετατρέψει σε μετρητά.

Η ζήτηση για αυτού του είδους τη ρευστότητα αυξάνεται. Παλαιότερα funds ιδιωτικών πιστώσεων που απευθύνονταν σε θεσμικούς επενδυτές πρέπει να επιστρέψουν μετρητά στους επενδυτές τους. Παράλληλα, τα ημι-ρευστοποιήσιμα κεφάλαια που απευθύνονται σε μικροεπενδυτές βρέθηκαν αντιμέτωπα με ένα κύμα μαζικών αιτημάτων αποχώρησης.

Οι επενδυτές, ανησυχώντας ότι τα υποκείμενα δάνεια ενδέχεται να είναι υπερβολικά εκτεθειμένα σε μετοχές εταιρειών λογισμικού που απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη, ζητούν από τους διαχειριστές να εξαγοράσουν πολύ περισσότερο από το τριμηνιαίο 5% της καθαρής αξίας ενεργητικού (NAV) που συνήθως υπόσχονται τα ημι-ρευστοποιήσιμα κεφάλαια. Αν και οι εκροές περιορίστηκαν ως επί το πλείστον σε αυτό το επίπεδο, οι επενδυτές απέσυραν καθαρά 1,8 δισ. δολάρια από τα 10 μεγαλύτερα πιστωτικά κεφάλαια κατά το πρώτο τρίμηνο, σύμφωνα με τη Morningstar.

Το ζήτημα για τους διαχειριστές ημι-ρευστοποιήσιμων κεφαλαίων είναι πώς να διαχειριστούν αυτά τα αιτήματα. Ένα τριμηνιαίο 5% αντιστοιχεί στο ένα πέμπτο του κεφαλαίου ετησίως: οι αποδόσεις, ο κύκλος εργασιών των δανείων και η άμεσα διαθέσιμη ρευστότητα ενδέχεται να χρειαστούν ενίσχυση εάν παραταθούν οι εκροές. Εξ ου και η ευκαιρία για τους επενδυτές της δευτερογενούς αγοράς. Μπορούν είτε να επιλέξουν μια επιθετική στάση και να προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τη μαζική φυγή για να αγοράσουν δάνεια απ’ ευθείας από τρομαγμένους μικροεπενδυτές -μια στρατηγική που δοκίμασε ανεπιτυχώς ο Μποάζ Γουάινσταϊν στην Blue Owl- ή να εμφανιστούν ως πάροχοι ρευστότητας στους διαχειριστές των κεφαλαίων.

Η πώληση ενός πακέτου δανείων σε ένα όχημα ειδικού σκοπού που χρηματοδοτείται από έναν επενδυτή της δευτερογενούς αγοράς δεν είναι κακός τρόπος ώστε ένα ημι-ρευστοποιήσιμο κεφάλαιο να εξασφαλίσει πρόσβαση σε περισσότερα μετρητά, ειδικά αν καταφέρει να διατηρήσει τις αμοιβές διαχείρισης των δανείων. Και, ανάλογα με την πίεση που δέχεται το εκάστοτε κεφάλαιο, οι αγοραστές ενδέχεται να είναι σε θέση να πετύχουν μια καλή συμφωνία. Ακόμη και αν η τιμή των δανείων οριστεί με βάση την καθαρή αξία ενεργητικού (NAV), οι αγοραστές μπορούν να μειώσουν το πραγματικό κόστος εισόδου τους αναβάλλοντας την πληρωμή, για παράδειγμα.

Ίσως βοηθήσει το γεγονός ότι, παρά την ταχεία ανάπτυξη, ακόμα δεν υπάρχουν πολλά δευτερογενή κεφάλαια ιδιωτικών πιστώσεων στην αγορά. Η Ares Management άντλησε το σχετικά μεγάλο ποσό των 7 δισ. δολαρίων από θεσμικούς επενδυτές νωρίτερα φέτος. Συνολικά, τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία ανέρχονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια, σε σύγκριση με τα 2 και πλέον τρισ. δολάρια του συνολικού κλάδου των ιδιωτικών πιστώσεων.

Ακόμη και τα ημι-ρευστοποιήσιμα κεφάλαια που δεν δέχονται πιέσεις ενδέχεται να επωφεληθούν από την επιλογή να αντλήσουν επιπλέον μετρητά. Υπάρχει τουλάχιστον το επιχείρημα ότι οι επενδυτές, βλέποντας τον συνωστισμό στην έξοδο, ζητούν περισσότερα χρήματα από όσα ελπίζουν να λάβουν. Εάν τα κεφάλαια αποφασίσουν να εξαγοράσουν περισσότερο από το 5% του NAV, αυτό θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στη μείωση των αρχικών αιτημάτων εξαγοράς.

Η απόσχιση χαρτοφυλακίων δανείων από ημι-ρευστοποιήσιμα κεφάλαια αποτελεί νέο φαινόμενο. Και, αν η υποκείμενη πιστωτική ποιότητα αποτελεί πρόβλημα, απλώς θα μετέφεραν το πρόβλημα αλλού. Παρ’ όλα αυτά, μοιάζουν με μια χρήσιμη προσθήκη στην εργαλειοθήκη, δεδομένου του πόσο πολύ έχουν προχωρήσει οι ιδιωτικές πιστώσεις στον δρόμο της λιανικής αγοράς.