Karol B., skazany na 25 lat za zabójstwo w procesie „łowców skór”, nie zostanie przedterminowo zwolniony z odbywania reszty kary. Nie zgodził się na to Sąd Okręgowy w Łodzi, do którego trafił wniosek w tej sprawie.

Karol B. przebywa obecnie na wolności, gdyż Sąd Okręgowy we Wrocławiu w maju 2026 r. udzielił mu zgody na półroczną przerwę w odbywaniu kary. Skazany złożył do łódzkiego sądu wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie. W środę Sąd Okręgowy oddalił ten wniosek po sprzeciwie prokuratora.

Zgodnie z uzasadnieniem sądu skazany odbywał orzeczoną karę od 1 stycznia 2004 do 27 maja 2026 roku. Wtedy, postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu, udzielono mu na okres 6 miesięcy przerwy w karze. Formalnie, co przypomniała sędzia Anna Małecka z Wydziału Penitencjarnego Sądu Okręgowego w Łodzi, do odbycia pozostały skazanemu 2 lata, 7 miesięcy i 3 dni.

Powołując się na opinię penitencjarną, sędzia oceniła, że zachowanie skazanego podczas pobytu w zakładzie karnym „nie budziło większych zastrzeżeń, a proces resocjalizacji przebiegał właściwie, przy czym wymaga utrwalenia”. 

Niemniej oprócz regulaminowego co do zasady zachowania, skazany nie wyróżniał się niczym szczególnym, co dawałoby podstawę do sformułowania wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany nie wykazywał szczególnego zaangażowania w proces resocjalizacji - uzasadniła sędzia.

Wskazała, że skazany korzystając z przerwy w karze pracuje zarobkowo i nie ma zastrzeżeń do jego zachowania, ale „trzymiesięczny pobyt na wolności nie jest okolicznością wystarczającą do oceny, że doszło już u niego do wykształcenia społecznie pożądanych postaw, w tym potrzeby przestrzegania porządku prawnego”.

Nie można tracić z pola widzenia, że skazany odbywa karę pozbawienia wolności za zabójstwo w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Pomimo iż dopuścił się tak poważnego przestępstwa i odbył już znaczną część kary, wykazuje brak krytycyzmu wobec popełnionego czynu. Wobec tego nie można przyjąć, iż skazany wykształcił już u siebie poczucie odpowiedzialności za własne zachowanie - powiedziała sędzia.

Dodała, że skoro nie można przyjąć, że cele kary zostały już osiągnięte i dalszy proces resocjalizacji skazanego może być kontynuowany w warunkach wolnościowych, sąd odmówił skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia.

Postanowienie oddaje argumenty prokuratora, który sprzeciwił się warunkowemu przedterminowemu zwolnieniu Karola B. zakładu karnego.

Żeby warunkowe zwolnienie mogło być udzielone, oprócz przesłanek natury formalnej, musi istnieć przekonanie, że cele kary zostały osiągnięte, co w tej sprawie nie nastąpiło, a można to stwierdzić na podstawie opinii, jaka została wydana przez zakład karny. Wynika z niej jednoznacznie brak krytycyzmu, czy też niedostateczny krytycyzm w odniesieniu do upewnionego czynu - powiedziała prokurator Maria Bauer-Szcześniak.

Głośny proces „łowców skór” obejmował zarzutami zabijanie pacjentów pogotowia i handlowanie informacjami o zgonach z zakładami pogrzebowymi w Łodzi.

Ta sprawa pokazuje, jak głęboki może być upadek człowieka, gdy pękną w nim hamulce moralne. Jeden z oskarżonych wręcz chełpił się dokonanym zabójstwem. Mówił, że „puknął” kobietę, która miała wysypkę. To oznaczało pozbawienie jej życia. W pamięci pozostanie nadany przez media tej sprawie kryptonim – „łowcy skór”, ale też to, że skazani wycenili ludzkie życie. I to tak nisko - tysiąc złotych do podziału na czterech - brzmiał fragment uzasadnienia Sądu Najwyższego po odrzuceniu kasacji w tej sprawie z 2009 roku.

Adwokaci trzech z czterech skazanych w sprawie „łowców skór” żądali wtedy uchylenia wyroków i zwrotu sprawy sądom w Łodzi. W kasacjach do SN obrońca Karola B. wniósł o zwrot sprawy sądowi apelacyjnemu. Sąd Najwyższy ten wniosek odrzucił.

W styczniu 2002 r. „Gazeta Wyborcza” i Radio Łódź ujawniły, że w łódzkim pogotowiu handlowano informacjami o zgonach, a być może nawet celowo zabijano pacjentów. Alarmowano, że są poszlaki, że niektórym chorym podawano pavulon - lek zwiotczający mięśnie, co powodowało ich śmierć.

W styczniu 2007 r. Sąd Okręgowy w Łodzi skazał byłych sanitariuszy Andrzeja N. i Karola B. za zabójstwo 5 pacjentów. Lekarzy Janusza K. i Pawła W. skazano za narażenie życia 14 pacjentów, którzy zmarli. Wszystkich uznano też za winnych wyłudzenia pieniędzy od rodzin zmarłych i przyjęcia od 30 do 10 tys. zł od firm pogrzebowych w zamian za informacje o zgonach. Wobec całej czwórki sąd orzekł także 10-letni zakaz wykonywania zawodów; przepadek osiągniętych korzyści majątkowych i zasądził od nich nawiązki na cele charytatywne. W czerwcu 2008 r. wyroki te utrzymał Sąd Apelacyjny w Łodzi, który oddalił apelacje obrony.

W lipcu 2008 r. Sąd Okręgowy w Łodzi w innym procesie w tej sprawie skazał pięciu byłych pracowników pogotowia, w tym troje lekarzy, na kary od 2 lat do 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na 5 lat. Sąd uznał, że wszyscy pomogli w oszustwie na szkodę rodzin zmarłych pacjentów i przyjmowali pieniądze od zakładów pogrzebowych za informacje o zgonach. Wobec całej piątki orzeczono też od 15 do 10 tys. zł grzywny i przepadek osiągniętych korzyści majątkowych. Prokuratura odwołała się od wyroku, uznając kary za zbyt łagodne. Odwołania złożyli także obrońcy, którzy chcą ponownego procesu.